Kwas hialuronowy czy stymulator? Różnica wychodzi po zabiegu. Jeden można rozpuścić

• Kwas hialuronowy zwykle szybko daje widoczny efekt wypełnienia i poprawy konturu
• Stymulatory tkankowe działają stopniowo, ponieważ pobudzają w skórze produkcję kolagenu
• Efekt po stymulatorze może utrzymywać się dłużej, ale jego korekta bywa trudniejsza
• Obie metody mogą powodować obrzęk i siniaki, a rzadko także poważne powikłania naczyniowe

Kwas hialuronowy i stymulator tkankowy. Jak działają?

Kwas hialuronowy stosowany w zabiegach estetycznych najczęściej pełni funkcję wypełniacza. Po podaniu wypełnia tkanki, dzięki czemu może od razu poprawić kontur ust, brody lub policzków, a także zmniejszyć widoczność bruzd. Efekt jest widoczny od razu, choć w pierwszych dniach może go częściowo maskować obrzęk.

Stymulator tkankowy to szerokie określenie preparatów, które stopniowo pobudzają przebudowę tkanek i produkcję kolagenu. Do tej grupy należą między innymi preparaty na bazie kwasu poli-L-mlekowego oraz hydroksyapatytu wapnia, czyli substancji mineralnej wykorzystywanej również w medycynie. Nie dają one od razu tak wyraźnego efektu wypełnienia jak kwas hialuronowy. Zmiana zwykle narasta przez kilka tygodni lub miesięcy.

Podział nie zawsze jest jednoznaczny. Kwas hialuronowy również może wpływać na kondycję skóry i w pewnym stopniu pobudzać procesy naprawcze, ale w typowym zabiegu służy przede wszystkim do uzupełnienia objętości i modelowania wybranego obszaru. Stymulator częściej rozważa się wtedy, gdy problemem są rozleglejsze oznaki wiotczenia, utrata gęstości skóry lub objętości w większej części twarzy.

Efekt od razu czy stopniowa poprawa skóry?

Kwas hialuronowy sprawdza się, gdy zależy nam na precyzyjnej zmianie w konkretnym miejscu. Można nim wyraźniej zaznaczyć linię żuchwy, poprawić proporcje brody, uzupełnić ubytki objętości w policzkach lub skorygować kształt ust. Większa ilość preparatu nie rozwiąże jednak problemu wiotkiej skóry, ponieważ nadmierne wypełnianie może zaburzyć proporcje twarzy i nadać jej cięższy wygląd.

Stymulator tkankowy zwykle nie działa punktowo, lecz poprawia wygląd większego obszaru. Twarz nie zyskuje nagle większej objętości, ale z czasem może wyglądać na bardziej napiętą i gęstszą. W przypadku części preparatów potrzebna jest seria zabiegów, a końcowy efekt ocenia się po czasie wskazanym przez osobę wykonującą zabieg.

Trwałość nie jest jednak prostym kryterium wyboru. W materiałach amerykańskiej Agencji Żywności i Leków, czyli FDA, wskazano, że efekt wielu wypełniaczy na bazie kwasu hialuronowego utrzymuje się od 6 do 12 miesięcy. W przypadku hydroksyapatytu wapnia może to być około 18 miesięcy, a po zastosowaniu kwasu poli-L-mlekowego do 2 lat. Rzeczywisty czas zależy od preparatu, okolicy, ilości podanego produktu, metabolizmu i techniki zabiegu.

Możliwość korekty ma znaczenie, zwłaszcza przy pierwszym zabiegu

Istotną przewagą kwasu hialuronowego jest możliwość rozpuszczenia go hialuronidazą, gdy efekt jest niezadowalający albo wystąpi powikłanie wymagające szybkiego działania. Nie oznacza to jednak, że korekta jest prosta albo w każdym przypadku przebiega tak samo. Skuteczność zależy między innymi od rodzaju wypełniacza, miejsca podania i czasu reakcji.

Stymulatorów tkankowych nie można zwykle usunąć w ten sam sposób. Jeżeli pojawi się nierówność, grudka lub efekt niezgodny z oczekiwaniami, dalsze postępowanie zależy od użytej substancji i przyczyny problemu. Czasem konieczne jest leczenie. Dlatego preparat należy dobierać do anatomii twarzy i realnego celu zabiegu, a nie kierować się wyłącznie deklarowaną trwałością efektu.

Przed zabiegiem warto zapytać konkretnie o nazwę i skład proponowanego preparatu, obszar podania, przewidywany przebieg efektu oraz plan postępowania w razie komplikacji. To ważniejsze niż samo określenie „biostymulacja”, ponieważ może ono dotyczyć różnych produktów i mechanizmów działania.

Co wybrać: kwas hialuronowy czy stymulator tkankowy?

Kwas hialuronowy częściej będzie dobrym rozwiązaniem, gdy celem jest szybka i precyzyjna korekta jednego obszaru oraz możliwość późniejszej modyfikacji efektu. Stymulator tkankowy można rozważyć, gdy zależy nam na stopniowej poprawie jakości skóry lub uzupełnieniu objętości w większym obszarze twarzy. Obie metody można czasem łączyć, ale takie połączenie powinno wynikać z potrzeb, a nie być stosowane rutynowo.

Każdy preparat podawany we wstrzyknięciu może wywołać ból, zaczerwienienie, obrzęk i siniaki. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest niezamierzone podanie preparatu do naczynia krwionośnego. Może ono ograniczyć dopływ krwi do tkanek, spowodować zaburzenia widzenia, a nawet udar. Zabieg należy odroczyć przy aktywnym stanie zapalnym lub infekcji skóry. Informacje o ciąży, karmieniu piersią, chorobach przewlekłych, przyjmowanych lekach i wcześniejszych zabiegach należy przekazać podczas konsultacji kwalifikacyjnej.

Punktem wyjścia powinno być nazwanie problemu, na przykład utraty objętości policzków, mniej wyraźnego owalu twarzy lub pogorszenia gęstości skóry. Dopiero potem warto dobrać metodę. Przy oczekiwaniu szybkiej korekty, którą w razie potrzeby można modyfikować, częściej sprawdza się kwas hialuronowy. Gdy celem jest stopniowa przebudowa tkanek, można rozważyć stymulator tkankowy po konsultacji z osobą wykonującą zabieg.

Źródła:

• FDA (FDA-Approved Dermal Fillers)
• FDA (Dermal Fillers (Soft Tissue Fillers))
• PubMed (Evaluation of the biostimulatory effects and the level of neocollagenesis of dermal fillers: a review)
• PubMed (The Kinetics of Reversible Hyaluronic Acid Filler Injection Treated With Hyaluronidase)
• PubMed (Rationale and Guidelines for the Use of Hyaluronidase: A Practical Guide for Complications Caused by Hyaluronic Acid)