Kriolipoliza wykorzystuje zimno do redukcji tkanki tłuszczowej. Jak działa ten zabieg?

• Kontrolowane chłodzenie uszkadza część komórek tłuszczowych, a organizm usuwa je stopniowo
• Zabieg może zmniejszyć miejscowy fałdek tłuszczu, ale nie służy do odchudzania
• Zmiany w obwodzie i grubości tkanki tłuszczowej ocenia się po tygodniach, nie następnego dnia
• Choroby nasilane przez zimno oraz przepuklina w miejscu zabiegu są przeciwwskazaniem do kriolipolizy

Kriolipoliza: jak zimno działa na tkankę tłuszczową?

Kriolipoliza wykorzystuje precyzyjnie kontrolowane chłodzenie tkanki tłuszczowej znajdującej się tuż pod skórą. Aplikator zasysa fałdek skóry wraz z tkanką tłuszczową podciśnieniem, a niska temperatura uszkadza komórki tłuszczowe, które są bardziej wrażliwe na zimno niż skóra. Organizm uruchamia miejscową reakcję zapalną, a następnie stopniowo usuwa uszkodzone komórki i ich pozostałości.

Kriolipoliza nie usuwa tkanki tłuszczowej natychmiast po zabiegu. Zmniejszenie objętości fałdka zachodzi powoli, zwykle przez kilka miesięcy. Zabieg stosuje się do modelowania wybranych okolic ciała, na przykład brzucha, boków, ud, ramion lub obszaru pod brodą. Warstwa tłuszczu musi być na tyle wyraźna, aby można było uchwycić ją aplikatorem.

Przebieg kriolipolizy krok po kroku

Przed kriolipolizą ocenia się grubość i kształt fałdka oraz stan skóry w danej okolicy. Na skórę zakłada się warstwę ochronną, potem przykłada aplikator chłodzący, który w wielu urządzeniach zasysa tkankę podciśnieniem. W pierwszych minutach można odczuwać silne zimno, ciągnięcie, szczypanie lub skurcze. Dolegliwości zwykle słabną, gdy skóra w tej okolicy stopniowo traci czucie.

Jedna aplikacja trwa zazwyczaj do godziny, zależnie od urządzenia i okolicy ciała. Po zdjęciu aplikatora skóra może być zaczerwieniona, obrzęknięta i mniej czuła. Zwykle nie ma potrzeby znieczulenia ani okresu rekonwalescencji, ale tkliwość okolicy może utrzymywać się przez kilka dni.

Efekty kriolipolizy nie oznaczają spadku masy ciała

Celem kriolipolizy jest zmniejszenie widoczności konkretnego fałdka, a nie wyraźny spadek masy ciała. Przeglądy badań wskazują na zmniejszenie grubości tkanki tłuszczowej i obwodów w okolicach poddanych zabiegowi. Wyniki różnią się jednak między osobami, obszarami ciała i parametrami zabiegu. W praktyce trzeba brać pod uwagę, że czasem potrzebna jest kolejna sesja, a efekt może nie spełnić oczekiwań.

Pierwsze zmiany mogą być widoczne po kilku tygodniach, ale końcowy efekt najlepiej oceniać dopiero po trzech do sześciu miesięcy. Zabieg nie leczy otyłości, nie zastępuje redukcji masy ciała i nie zapobiega przyrostowi wagi w przyszłości. Jeśli problemem jest głównie luźna skóra, a nie miejscowa warstwa tłuszczu, kriolipoliza może nie przynieść oczekiwanej poprawy wyglądu.

Skutki uboczne po kriolipolizie: co jest częste, a co wymaga konsultacji?

Po kriolipolizie często występują zaczerwienienie, siniaki, obrzęk, tkliwość, mrowienie albo przejściowe drętwienie skóry. Zazwyczaj ustępują samoistnie, choć zaburzenia czucia mogą utrzymywać się przez kilka tygodni. Rzadziej występują oparzenia zimnem, utrzymujący się ból, nierówności skóry lub uszkodzenie nerwu. To ostatnie ryzyko dotyczy zwłaszcza zabiegów wykonywanych w okolicy pod brodą. Jeśli ból jest silny, pojawi się oparzenie lub skóra długo pozostaje wyraźnie zmieniona, warto skontaktować się z gabinetem, w którym wykonano zabieg.

Rzadkim, ale istotnym powikłaniem jest paradoksalny przerost tkanki tłuszczowej. Zamiast zmniejszenia fałdka powstaje wtedy twarde, wyraźnie odgraniczone uwypuklenie, często odpowiadające kształtem użytemu aplikatorowi. Taka zmiana może pojawić się po 2–5 miesiącach, nie znika samoistnie i czasem wymaga leczenia chirurgicznego.

Kiedy kriolipoliza nie będzie dobrym wyborem?

Kriolipoliza nie jest przeznaczona dla osób, które chcą leczyć otyłość lub szybko schudnąć. Wymaga też dokładnej kwalifikacji, ponieważ niska temperatura może nasilać niektóre choroby krwi i zaburzenia krążenia oraz pogarszać stan skóry w miejscu zabiegu. Nie wykonuje się jej również w pobliżu istniejącej przepukliny, świeżych blizn pooperacyjnych ani w miejscu z uszkodzoną lub objętą stanem zapalnym skórą.

Przed zabiegiem należy poinformować osobę przeprowadzającą kwalifikację o wszystkich chorobach, przyjmowanych lekach, przebytych operacjach i reakcjach na zimno. Szczególne znaczenie mają:

• choroba Raynauda, odmroziny i inne zaburzenia krążenia nasilane przez zimno
• pokrzywka z zimna oraz choroby krwi, w których niska temperatura wywołuje nieprawidłową reakcję, takie jak krioglobulinemia, choroba zimnych aglutynin czy napadowa zimna hemoglobinuria
• przepuklina lub osłabienie powłok brzusznych w planowanym miejscu zabiegu
• rany, aktywne zmiany skórne, nasilone żylaki albo zapalenie skóry w danej okolicy

Warto wybrać gabinet, który przeprowadza kwalifikację do zabiegu, korzysta z urządzenia przeznaczonego do kriolipolizy i jasno omawia ograniczenia tej metody. Przed zabiegiem warto zapytać, jakiego efektu można realnie oczekiwać w danej okolicy, ile sesji może być potrzebnych oraz co zrobić w razie silnego bólu, oparzenia lub utrzymującej się zmiany kształtu fałdka.

Źródła:

• FDA (Non-Invasive Body Contouring Technologies)
• PubMed (Cryolipolysis and associated health outcomes, adverse events, and satisfaction: A systematic review and meta-analysis)
• PubMed (Adverse Events Associated With Cryolipolysis: A Systematic Review of the Literature)
• Cleveland Clinic (Fat Freezing (Cryolipolysis))