- Kreskę najlepiej planować przy otwartym oku, patrząc prosto w lustro
- Skrzydełko powinno wychodzić poza zewnętrzny kącik oka, a nie opadać poniżej jego poziomu
- Przy mocno opadającej powiece pomocna może być kreska z niewielkim załamaniem w miejscu fałdu skóry
- Cień nałożony nieco ponad naturalnym załamaniem powieki pomaga optycznie otworzyć oko
Opadająca powieka. Dlaczego klasyczna kreska nie zawsze się sprawdza?
Opadająca powieka może wynikać z naturalnej budowy oka, ale z czasem może też stać się bardziej widoczna, gdy skóra traci jędrność. W obu przypadkach część kreski może chować się w fałdzie skóry po otwarciu oka, a klasyczne skrzydełko może wyglądać na załamane albo opadające. Makijaż nie uniesie fizycznie powieki, ale może zmienić optyczny kierunek oka.
Jeśli jedna powieka zaczęła opadać nagle, zasłania źrenicę lub towarzyszą temu podwójne widzenie, silny ból głowy, nierówne źrenice albo osłabienie mięśni twarzy, nie próbuj maskować tego makijażem. Taka zmiana wymaga pilnej konsultacji medycznej. Jeśli opadanie powieki utrzymuje się i stopniowo się nasila, warto skonsultować się z okulistą.
Jak narysować kreskę przy opadającej powiece krok po kroku
Kreskę przy opadającej powiece zacznij rysować z otwartym i rozluźnionym okiem. Patrz prosto w lustro, nie unoś mocno brwi i nie naciągaj skóry przy skroni. Wtedy od razu widzisz, gdzie kończy się widoczna część powieki i jak wysoko powinno znaleźć się skrzydełko.
Najpierw zaznacz cienką linię wychodzącą od zewnętrznego kącika w stronę końca brwi. Nie musi być długa ani mocno uniesiona. Ważne, aby nie opadała poniżej przedłużenia dolnej linii rzęs. Następnie połącz jej koniec z górną linią rzęs krótkimi ruchami, zaczynając od zewnętrznej jednej trzeciej oka.
Jeżeli fałd skóry przecina skrzydełko, nie próbuj prowadzić jednej prostej linii po zamkniętej powiece. Przy otwartym oku zaznacz zewnętrzną krawędź skrzydełka. Poprowadź ją poziomo do fałdu skóry, a następnie połącz z linią rzęs. Po zamknięciu oka widać małe załamanie, ale po otwarciu kreska odzyskuje czytelny, uniesiony kierunek.
Kreska, która optycznie unosi oko: grubość i kierunek mają znaczenie
Najlepiej sprawdza się cienka kreska przy wewnętrznym kąciku oka, która stopniowo pogrubia się w kierunku zewnętrznej części powieki. Przy opadającej powiece bardzo szeroka linia na całej długości szybko zabiera widoczne miejsce na powiece i może optycznie obciążyć oko. Grubszy fragment zostaw więc przy zewnętrznych rzęsach oraz u nasady skrzydełka.
Skrzydełko może być krótkie. Nie trzeba wyciągać go daleko, aby uzyskać efekt bardziej otwartego oka. Lepiej, aby kończyło się tuż za zewnętrznym kącikiem oka i było skierowane lekko na zewnątrz oraz ku górze, niż było długie i opadające.
Jeśli płynny eyeliner od razu daje zbyt mocny efekt, zrób szkic miękką kredką albo ciemnym cieniem i skośnym pędzelkiem. Kredkę lub cień łatwiej skorygować, rozetrzeć przy linii rzęs i dopasować do różnic między prawym a lewym okiem. Na końcu możesz poprawić wybrane fragmenty cienką kreską narysowaną eyelinerem w płynie.
Cień i rzęsy dopełniają kreskę, ale łatwo obciążyć spojrzenie
Cień podkreśli efekt kreski, jeśli matowy kolor o średniej intensywności nałożysz odrobinę ponad naturalnym załamaniem powieki. Nakładaj go przy otwartym oku i kontroluj efekt z niewielkiej odległości od lustra. Jasny lub delikatnie rozświetlający cień na środku widocznej części powieki dodatkowo odbija światło, ale nie musi sięgać aż pod brwi.
Przy opadającej powiece warto unikać kilku błędów:
- rysowanie całego skrzydełka na mocno naciągniętej skórze
- prowadzenie końcówki kreski w dół od zewnętrznego kącika oka
- bardzo gruba czarna kreska na całej górnej powiece
- mocne obrysowanie dolnej powieki ciemnym kolorem
- sprawdzanie efektu wyłącznie przy zamkniętym oku
Na koniec wytuszuj rzęsy, szczególnie w zewnętrznej części oka, prowadząc szczoteczkę lekko w stronę skroni. Zachowaj higienę produktów używanych blisko oka: nie pożyczaj eyelinera, nie rozcieńczaj zaschniętego tuszu wodą i przerwij makijaż, jeśli pojawi się pieczenie lub zaczerwienienie. Efekt najlepiej oceniać po otwarciu oczu, gdy patrzysz przed siebie tak, jak podczas rozmowy z drugą osobą.
5
Źródła:
